Woensdag 10 december: Yuppiebakfietsen
Behalve dat het woord yuppiebakfiets een prachtig scrabblewoord is, zou het hier in Burundi furore maken! In Nederland is de moderne bakfiets één van die volstrekt onbegrijpelijke en absoluut absurde hebbedingetjes voor werkende ouders van 1.4 kinderen in de Amsterdamse grachtengordel of Utrechts Museumkwartier.
Dan heb ik het overigens over fietsen met zo’n modern bakje op de voorkant, net hoog en groot genoeg voor een paar kindjes (die van de buren moeten ook mee natuurlijk). Die fietsen die ongeveer even breed zijn als een rijstrook op de snelweg, maar wel gewoon op het fietspad mogen (andere onschuldige fietsers terroriserend). Zo’n ding dat minimaal 1500 euro kost. Voor die prijs zou je op z’n minst verwachten dat je er zadelverwarming, dolby surround systeem en een (Russische) au-pair bij krijgt!
De bakfiets was uiteraard een buitengewoon nuttige uitvinding. Met een bak, gemonteerd op de voorkant, werd het mogelijk, grotere, dan wel meer, spullen te vervoeren dan voorheen mogelijk was op een simpele fiets. Dit concept is nog niet doorgedrongen tot Bujumbura. Hetgeen enigszins verbazingwekkend is, want als je ziet hoeveel spullen en mensen worden vervoerd op één kleine fiets, zou je zeggen dat dat toch veel beter en efficiënter zou kunnen middels een goede Hollandse bakfiets.
Eén van de redenen dat onze mappen met allerlei informatie voor de training pas heel laat aankwamen, was dat de persoon die deze mappen moest ophalen twee uur in de rij moest staan voor een benzinepomp. ’s Nachts zet men de taxi’s en busjes gewoon al in de rij voor de benzinepompen. Het is erg apart om ’s avonds laat langs zo’n benzinestation te rijden en al deze verlaten voertuigen in de rij te zien staan. Eén van de ambassades die wij vandaag bezochten heeft op haar terrein een eigen benzinepomp. Oftewel: er is ook nog eens een groot tekort aan benzine.
Bujumbura ligt aan het meer Tanganyika. Aan de andere kant van het meer ligt Ulvira in de Democratische Republiek Congo (DRC). Als je langs het meer blijft rijden dan kom je daar dus vanzelf. De plek waar wij onze activiteiten houden is een hotel dat op de grens met DRC ligt net voor een soort no man’s land. Het is vlakbij de zone waar geen gemotoriseerde voertuigen meer mogen komen. De levendige handel tussen DRC en Burundi rondom het meer kan dus alleen plaatsvinden doormiddel van de fiets.
Word je dus niet gedwongen de fiets te nemen, dan is het al met al in ieder geval één van de meest economische manieren om je te verplaatsen.
Wat dus een Yuppiehebbedingetje (nog een mooi scrabblewoord: het woord Yuppie levert mooie scrabblewoorden op!) is in Nederland, zou hier een zeer handig en bruikbaar (werk)voertuig zijn. Misschien zou een bedrijf het initiatief moeten nemen om die yuppiebakfietsen hier te verkopen. Als die 1.4 kinderen zelf kunnen fietsen zouden de afgedankte bakfietsen verkocht kunnen worden in Burundi. Een mooi duurzaam, groen microproject!
Voor ik het vergeet: een gelukkige mensenrechtendag toegewenst!
