Burundi: gedwongen verdwijningen
Voor een eerste maal Afrika, echt Afrika dan (Zuid-Afrika is toch ‘slechts’ de toegangspoort tot het ‘echte’ Afrika), en dan direct Burundi… Een land dat een behoorlijk trieste geschiedenis heeft van etnisch geweld, een land dat omringd wordt door andere landen die zo ongeveer synoniem geworden zijn van geweld, oorlog, mensenrechtenschendingen, verkrachtingen, plunderingen en zuiveringen. Burundi is ook het land waar pas in april het laatste vredesakkoord werd getekend. Een jarenlange strijd tussen de Hutu’s en Tutsi’s en daarna tussen Hutu’s onderling, kent zo een broos, maar hoopgevend bestand. Het land ook waar ik samen met mijn collega Ewoud Plate een week zal zijn.
Weblog vanuit Burundi
Aim for human rights medewerker Jan de Vries bezoekt samen met collega Ewoud Plate Burundi tussen 5 en 12 december 2008. De International Center for Transitional Justice (ICTJ) en lokale organisatie ACAT-Burundi hebben hen uitgenodigd om een training te geven over gedwongen verdwijningen. Daarnaast organiseren zij er een seminar over het versterken van de capaciteiten van slachtoffers van gedwongen verdwijningen.
Vrijdag 12 december: Het zaadje is geplant
Aangezien de Nederlandse en (Noord) Europese cultuur eigenlijk een vreemde eend in de bijt is in de rest van de wereld, levert een reis van een Nederlander in Afrika, Azië of het Midden-Oosten altijd heel veel verhalen op (meer nog waarschijnlijk dan een reis van iemand uit het Midden-Oosten in Afrika of Azië). Deze verhalen worden dan opgeschreven in een blog om een bepaalde verbazing of verontwaardiging te communiceren. Zo heeft deze reis ongelooflijk veel verhalen opgeleverd. Lees meer
Woensdag 10 december: Yuppiebakfietsen
Behalve dat het woord yuppiebakfiets een prachtig scrabblewoord is, zou het hier in Burundi furore maken! In Nederland is de moderne bakfiets één van die volstrekt onbegrijpelijke en absoluut absurde hebbedingetjes voor werkende ouders van 1.4 kinderen in de Amsterdamse grachtengordel of Utrechts Museumkwartier. Lees meer
Dinsdag 9 december: Clichés zijn rustgevend!
Het zou buitengewoon makkelijk zijn om een verhaal over een training in Burundi te starten met de bekende clichés. Als ik deze tekst had moeten schrijven vóór wij de training zouden geven dan zou ik hebben geanticipeerd op het volgende: de training begint minimaal een uur te laat, er zijn weinig tot geen voorbereidingen getroffen en er zullen veel meer deelnemers zijn dan er ingeschreven staan. Lees meer
Zondag 7 december: Hoezo Afrikaanse toestanden: Afrikaanse misverstanden!
Voor het eerst hebben we de reis zo georganiseerd dat we niet direct bij aankomst aan de slag moeten en pas rust hebben als we tijdens de terugreis in het vliegtuig de ogen dicht kunnen doen of zonder te veel schuldgevoel de ene na de andere romantische komedie kunnen kijken. Nee, we hebben bewust twee dagen ingebouwd voor het werk om rustig te kunnen acclimatiseren en te kunnen evalueren hoeveel van de training we aan de lokale omstandigheden nog moeten aanpassen. Lees meer
